شوق نوشتن

شوق نوشتن را هدر ندهید

قصد دارم در مورد موضوعی صحبت کنم که همین الآن برایم اتفاق افتاد؛ دقیقاً پیش از نوشتن این پست.

ماجرا این است که من قصد انجام کار دیگری را داشتم، اما ظرف چند ثانیه، چنان شوق نوشتنی به سراغم آمد که همۀ کارها را کنار گذاشتم، آدرس وبلاگم را تایپ کردم، وارد بخش «افزودن نوشته» شدم و نوشتن را آغاز کردم.

شاید اگر چند دقیقه و یا حتی چند ثانیه به این موضوع فکر می‌کردم که آیا الآن زمان مناسبی برای نوشتن پست جدید است یا نه، قطعاً الآن در حال نوشتن این پست نبودم.

اجازه دهید طور دیگری به ماجرا نگاه کنیم؛

هنگامی‌که شوق نوشتن در من شکل گرفت، دو انتخاب پیش رو داشتم:

  1. نوشتن را به بعد موکول کنم و کارهایی که داشتم را ادامه دهم.
  2. کارهایم را متوقف کنم و نوشتن را آغاز کنم.

من ترجیح دادم گزینۀ دوم را انتخاب کنم و «حال خوبی» از این انتخاب دارم؛ زیرا مشغول انجام کاری هستم که به آن علاقه دارم و به «شوق نویسندگی‌ام» پاسخ مثبت دادم.

همۀ صحبتم در این پست این است که «شوق نوشتن» خود را هدر ندهید؛ هرقدر به نیاز درونی نوشتن‌تان پاسخ مثبت دهید، احتمال نوشتنِ بیشتر در آینده را افزایش خواهید داد و بالعکس، هرقدر شوق نوشتن را سرکوب کنید، رفته‌رفته میل درونی کمتری به نوشتن خواهید داشت.

بنابراین، هرزمانی احساس کردید که میل به نوشتن دارید، همان لحظه در کمتر از یک دقیقه شرایط را فراهم کرده و نوشتن را آغاز کنید.

این کار شما را «نویسنده‌تر» خواهد کرد.

4 دیدگاه در “شوق نوشتن را هدر ندهید”

  1. سلام. این حس گاهی به من نیز دست می دهد. اما نکته ای که آموختم این است :
    ابتدا باید کارهای واجب را انجام داد نه کارهایی که دوستشان داریم .

    1. سلام و عرض ادب

      بله کاملاً درست می‌فرمایید؛ «نوشتن» و به‌طور کلی «تولید محتوا»، بالاترین اولویت رو برای من دارند و طبیعتاً زمانی که چنین حسی رو تجربه می‌کنم باید قدرش رو خیلی بدونم و ازش نهایت استفاده رو ببرم.

      ممنون از نظر بسیار خوبتون

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک × پنج =